Ukształtowanie powierzchni jest na większości terytorium nizinne. Średnia wysokość Europy waha się w granicach 300 m. n.p.m. Najwyższym punktem kontynentu jest alpejskie szczyt Mont Blanc, o wysokości 4.807 m. n.p.m. Niekiedy jednak wspomina się o kaukaskim szczycie - Elbrus (5.642 m. n.p.m.). Jednak jest to tylko umowne ustalanie, dotyczące przynależności Kaukazu do Europy. Natomiast najniższej położonym obszarem kontynentu jest depresja na Nizinie Nadkaspijskiej (- 28 m. p.p.m).
Europa charakteryzuje się łagodnym klimatem. Znaczne różnice temperatura między wschodnią a zachodnią częścią Europy są spowodowane wpływem ciepłego prądu morskiego – Golfstrom. Prąd Zatokowy opływa zachodnie wybrzeże Europy. Jego działalność widoczna jest zwłaszcza na norweskich Lofotach, gdzie odpowiada za największą na świecie anomalię termiczną, o wartości do +25 st. C.
Klimat europejski zależny jest także od wiatru. Na kontynencie zdecydowanie częściej wieje z kierunków zachodnich, do tego równoleżnikowy układ głównych łańcuchów górskich, sprawia, że ciepłe masy powietrza znad Oceanu Atlantyckiego dostają się do wschodnich obszarów kontynentu.
